روزی که “گُل”، “گلوله” را از کار انداخت!

بسمه تعالی
کسانی که روزهای پاییز و زمستان سال ۱۳۵۷ را گذرانده اند، به خاطر دارند یکی از وقایع دیدنی آن روزهای پرحادثه، صحنه اهدای گل از سوی شرکت کنندگان در تظاهرات به نظامیان حاضر در صحنه، بود.
حاکمان مستبد آن روز و قدرت های استکباری حامی آنان، تصور می کردند سلاح هایی که با پول ملت خریداری شده تا حافظ تمامیت ارضی و کیان ملی باشد، می تواند ابزاری کارآمد در سرکوب مردم و خواسته های برحقشان باشد؛ چه گمان باطلی!
اگرچه در سالیان اوج گیری نهضت اسلامی ملت ایران، و سالهای پس از پیروزی، کینه ورزی و توطئه گری و خوی جنایتکاری مستکبران جهانی و عوامل داخلی شان، موجب شهادت بزرگان و فرزندان عزیزی از ملت شد، اما فرزندان ملت در نیروهای مسلح همواره در کنار مردم و برای مردم زیستند و جان خود را نثار کردند.
این، راهی است که ملتی بزرگ و دیرپا طی نیم قرن اخیر پیموده است؛ و ان شاءالله تا پیروزی نهایی جبهه حق و برپایی پرچم حاکمیت موعود منتظَر ادامه خواهد یافت.
ناصر بهرامی راد | مسئول کمیته تحقیقات و مطالعات قرارگاه فرهنگی همگام با خادمان جمهور